Eerste AFFO 2012

Nu de sneeuwmannetjes gaan smelten wordt het tijd voor een update.Mijn eerste AFFO in het nieuwe jaar is een feit. Ik ben er heel blij mee dat het me gelukt is om een quilt af te krijgen. Gisteren heb ik een balansdag genomen en heb de hele lijst met projecten eens bekeken. Ook al ben ik met tientallen projecten bezig, ik kies steeds voor een quilt die ik ga quilten.Het gaat de one flower wednesday quilt worden.Alweer een bloemetje.Nu ik toch met de machine bezig was om de biesjes te maken heb ik ook de achterstof gelijk voor het nieuwe quiltje gemaakt. Vandaag heb ik het geregen. Zit nu nog even te dubben hoe ik het grootmoedersbloemenbed kan quilten. Of misschien gedeeltelijk knopen.

 De AFFO is een quilt gemaakt naar een idee van Kaffe Fassett. Maar ik heb er een eigen draai aan gegeven, ik hou nl. meer van het ordenen. Bij Kaffe was de achtergrond een chaos van vierkantjes, maar ik heb er een patroon in gemaakt. De geel- oranje zijn vier hartvormen die in de midden bij elkaar komen. Het is een bloemenpracht geworden, maar ik noem hem mijn bloemenkracht. Dus zou ik hem ook voor de Flowerpowertentoonstelling bij Marij kunnen opgeven. Een andere draai aan het thema Flowerpower.Maar dat duurt nog zo lang en dan moest ik hem veel te lang verbergen.Nu straalt hij fleur en warmte uit in mijn kamer. De falling stars heeft plaats moeten maken voor deze quilt. Ik heb hem gewassen en ondanks al zijn kleurtjes(scrapquilt) kwam hij  perfekt uit de was, een hele verrassing voor mij. Die quilt komt nu in de opslag, heeft nu  lang genoeg kunnen stralen.

Fijne avond nog en groetjes van Marianne

mijn sneeuwman is klaar !!!

Al een tijdje ben ik bezig met deze winterstitcheries. Het is tenslotte Januari , ook al leek het er niet op. Maar uiteindelijk is het bijpassende weer toch nog gekomen. 

Kijk maar, ik was dit jaar snel  snel klaar met mijn sneeuwmannetje.

En hier nog de andere stitcheries, alle in de sneeuw. Dat is tevens goed voor de verdwijnstift waarmee ze opgetekend zijn. Ik moet er nu nog drie. Een patroon laat ik weg, want dat was een vogel in een kooitje en dat vond ik er echt niet bij passen.Ik hou niet zo van vogels in kooitjes.

Allereerst wilde ik er een tafelloper van maken, maar ik hou vooral van symmetrie en dat kwam niet zo goed uit. Ik wilde natuurlijk ook graag alle patroontjes maken, want het is een heel leuk werkje. Nu heb ik dus besloten om er een wandkleed van te maken. Tussen de stitchery maak ik blokken en stroken die allemaal met de winter of de vogels te maken hebben. Natuurlijk ook de meest bekende flying geese.

En als die wintertijd voorbij is wordt het tijd voor de paasdekoraties van Arne en Carlos.

Fijne dag en groetjes van Marianne

Nieuwe poging voor de huisjes

Nadat de huizenbouw een tijdje stil ligt ben ik toch nog van plan om het niet helemaal op te geven. Ik zag op het blog van buidling houses from scraps het paperpiece patroontje staan. Ooit heb ik eens getracht om deze methode toe te passen, maar machinewerk is niet zo mijn favoriet. Ik naaide toen op papier en moest het papier er later weer afhalen. Nu las ik van de week op het blog iets over theezakjespapier. Geen idee wat het was tot een patchworkvriendin me een stuk papier  meegaf om het eens uit te proberen. Dat wil ik nog eens gaan doen. Ik vind het wel jammer dat dit huisje even goed nog uit vier losse delen bestaat. Ik heb een boek van Maaike Bakker en daar staan leuke huisjes in die je in een keer kunt paperpiecen. Ze zijn wat eenvoudiger, zonder schoorsteentjes, maar ik ga het in ieder geval proberen.

Ondertussen ben ik al weer met zoveel tegelijk bezig. Ik wil graag met redwork gaan starten. Ben ook nog aan mijn creuset bezig. Mon creuset is een quilt uit het boek van elm creek quilts. Meestal teken ik de patronen zelf, maar dit was een applicatie en in inches. Dus heb ik me aan de maten uit het boek gehouden, maar niets klopt. Aan de rand miste ik wel vier centimeter. Nou  dat is me een aanpaswerk hoor, maar het  wordt wel mooi.De blokken aan de rechterkant komen helemaal rondom. En eigenlijk wilde ik er nog een eigen ontwerp voor het keukenrekje bij maken. Stof heb ik waarschijnlijk genoeg, maar ondertussen heb ik ook weer zin in andere projecten.
Met de Sylvia Bridal ben ik gestopt. Ik had zo`n dertig blokken af. De stoffen zijn een Zen Serie en bijna nergens meer te koop. Het mooiste was een donkere strook ertussen, maar voor een Bridal, zo`n zwart randje, dat vond ik niks. En alle stoffen die ik bekijk zijn net van zo`n kleur dat het er niet  bij past. Net wat ander rose en zo. Nu heb ik besloten om de gemaakte blokken in kleine projecten te verwerken. Met het boek van de Japanse blokken in mijn hoofd kan ik er wel leuke tafellopers van ontwerpen.

Vanmiddag heerlijk gewandeld met als doel Log Cabin van Jacqueline. Daar heb ik mooie handgeverfde garens gevonden voor de stitcherie die ik in het redwork wil toepassen. Nog even kijken welke het nu precies gaat worden. Een is perlegaren, prachtige kleuren, maar  misschien wat aan de dikke kant voor de stitcherie. De andere is misschien wat aan de donkere kant. Maar het heeft geen haast, voorlopig kijk ik alleen maar naar de mooie stoffen. Het is een serie van Moda Renaissance redwork.

Zo nu eens gaan kijken wat D.H. in het creusetje aan het brouwen is voor vandaag.
Fijne avond allemaal en groetjes van Marianne

Toch niet zo mijn ding

Mijn bouwproject ligt stil. Niet door vorst of andere weersomstandigheden, maar het is bij nader inzien toch niet zo mijn ding. Ik werk zo`n kleine twee uurtjes aan een huisje, knippen, naaien en aan de lap maken. En de ruitjes zijn leuk maar ze zijn zo dun ze gaan naar alle kanten. En dan staan weer een paar schoorsteentjes scheef. Niet echt iets voor mij. Nou heb ik eens zitten tellen en zitten vergelijken wat ik in die twee jaar nog meer kan maken. En wat ga ik uiteindelijk met de quilt doen als hij dan klaar is. Ooit is hij misschien leuk voor kinderen, want leuk vind ik hem nog steeds, dat wel. Dus alle stofjes en patroontjes zijn verdwenen in mijn verdwijnkastje en zolang de deurtjes nog dicht gaan, nou ja. Op het moment wil ik ook geen verplichtingen, doe alleen maar iets wat ik heel leuk vind.

Mijn  dochter bracht me dit boek mee. Een nieuw boek van Susan Briscoe. In het Nederlands vertaald ook nog. Het is een prachtig boek en de nieuwe ideeen stroomden gelijk binnen, al heerlijk bladerend en lezend bij de kachel. Ik hou van variatie en vooral van klassiek patchwork in nieuwe toepassingen.

Ik werk nog hard aan mijn creuset. Ben nu bezig met de randblokken en zal jullie die spoedig laten zien.

En omdat ik toe ben aan iets nieuws heb ik ook de titel en de achtergrond van het blog eens veranderd. De foto heeft D.H. gemaakt van een boompje bij ons in de tuin. Ook nu zitten de appeltjes er nog zo mooi aan. Een heerlijke traktatie voor tal van vogels die tot aan mijn tuindeuren komen snoepen van de appeltjes.

Een knusse zaterdagavond nog en groetjes van Marianne

een oudje

Dit is de quilt waar de scraps voor de huisjes van overgebleven zijn. Het zijn allemaal Roberta Horton stofjes. Het zijn Bow Ties met in de midden een lichte bijkleur en in de rand een donkere. Op het einde van deze quilt kwam ik stof te kort. We hadden  toendertijd, misschien ondertussen wel 15 jaar geleden, in Brielle rolletjes met heel veel kleurtjes gekocht, dat waren kleine lapjes met ruitjes en streepjes. En dan heb je bij het begin van de quilt geen idee hoever je komt. En doordat bij mij ook geregeld projecten een tijdje blijven liggen zijn de stoffen dan al niet meer te koop.

Ik heb toen overal nagevraagd, ook bij patchworkvriendinnen was niemand die wat had liggen wat over was. Ik ben toen in zowel Nederland als Duitsland in heel veel winkels gaan navragen of ze deze stoffen nog hadden. Sommige zeiden zelfs telefonisch dat ze ze hadden en dan bleek na een hele reis dat het om andere ruitjes ging. Uiteindelijk heb ik nog een winkel gevonden en heb ik de quilt af kunnen maken.  Later vond ik nog hele repen bij Machemer in Afschaffenburg in een uitverkoopmand. Deze heb ik toen erbij gekocht om ooit nog eens iets van de resten te maken, want nu had ik wel behoorlijk wat resten, want een enkele kleur bijkopen kon niet omdat er zoveel verschillende in gebruikt waren. 

Jaren lagen deze stofjes in een mand te wachten of ze nog eens aan de beurt kwamen, maar er zijn ondertussen toch zoveel mooie series op de markt gekomen.  Nu voor de minihuisjes leken ze ineens hun kop op te steken en ga ik ze op maken. Ik heb ondertussen een klein aantal huisjes  gemaakt voor die dagen volgend jaar, dat het me niet lukt om een huisje te maken. Maar we mogen ze nog niet laten zien, dus dat doe ik dan ook nog niet. Ik las dat er ondertussen al heel wat quilters mee gestart zijn Leuk,hè!!

Groetjes aan alle huisjesbouwers en aan andere lezers, ook van deze twee oudjes.

Marianne

Het huizen bouwen kan beginnen en mijn creuset

Nou ja, geen geweldige titel dit keer, zo`n onsamenhangende saaie opsomming. Maar goed het is even niet anders. De pieterman en de sint zijn genuttigd en het werd hoog tijd voor een update. Ik ben druk bezig met veel verschillende projecten, we hadden nog wat feestjes te vieren, dus daarom heeft het even geduurd.
Vanmorgen kwamen de patroontjes voor de huisjes binnen op mijn mail. Heel mooi verzorgd en duidelijk, dus het huizen bouwen kan beginnen. We mogen voor 1 januari alleen praten over de stoffen die we gaan gebruiken en de malletjes maken. Natuurlijk heb ik ook al een huisje klaar liggen. Wie weet hoeveel dagen dat er komen dat het niet lukt om een huisje te maken dan is het handig om een reserve stapeltje te hebben. Ik heb gekozen voor een serie heel oude stoffen van zeker tien tot twaalf jaar geleden. Het zijn stoffen van Roberta Horton. Heel dunne stoffen met ruitjes en streepjes. Het lijkt me handig met deze kleine malletjes om gebruik te maken van dunne stoffen. Hoe groot mijn quilt gaat worden kan ik nu nog niet zeggen, want op is op bij deze serie. Ze zullen wel niet meer te koop zijn. De zwarte gebruik ik voor de tussenstroken en de turquoise voor de ruitjes.Ik heb er zin in!!!!En met mij nog velen anderen, want er waren wel 1000 aanmeldingen over de hele wereld. Wat een hype. SUPER!

Dit is het middenblok van mijn nieuwe keukentafelquiltje. Nadat ik in Arnhem  goed heb ingeslagen wat spulletjes betreft en de nieuwe lichtbak van D.H kreeg, is dit mijn nieuwe project geworden. Ik maak eerst het quiltje zoals het in het boek staat voor op de tafel en dan probeer ik nog een variatie te maken voor het keukenhanddoekenrekje. Wat een lang woord, is dat geen goed woord voor de wordfreunden onder jullie.Ja, ja ik weet dat het anders heet.

Het middenblok ligt op een andere quilt, de achterkant van de toendertijd vriendinnenquilt, het blauw hoort er dus niet bij en komt er ook niet als zodanig in. Het is alleen maar voor de foto.Voor de applicatie heb ik de eenvoudige methode toegepast, met het borduurgaren wat ik in Arnhem gekocht had. 

Ja en dan moet ik toch ook nog kerstballetjes tussendoor breien. De boom hangt al behoorlijk vol, maar telkens kan ik toch nog een plekje vinden waar een bal gehangen kan worden.

En Senna die vindt het maar niks al die projecten, zou ze aandacht te kort komen. Ik denk het niet, want ze zit steeds waar ik ook zit en af en toe geef ik haar een knuffel tussendoor. Zij is tenslotte mijn trouwste vriendin in deze moeilijke tijd. Nou nou, niet zo pessimistisch, er zijn ook anderen die heel goed hun best doen, maar Senna is nu eenmaal altijd daar waar ik ook ben.

BOUW ZE!! Een fijne gezellige dag nog, heerlijk met een werkje bij de kachel.

Groetjes Marianne

gelukkig kwam alles op zijn `pootjes` terecht.

Nou, nou, hier staan ze dan weer mooi naast elkaar, maar van de week even niet hoor. Het kwam allemaal zo. Doordat ik dit jaar met de julekulers was begonnen stond de kerstboom wel ERG VROEG in de huiskamer. En wij zijn echte Sinterklaasvierders, dus om hem dit jaar niet helemaal over te slaan kocht een een klein Sintje en Pietje op de dag van de intocht en stonden ze mooi naast elkaar te wachten op het heerlijke avondje. Door de hitte van de kachel waren ze wel al een beetje scheef gezakt, maar voor een oude man en een hardwerkende Piet was dat nu ook niet zo erg. Maar zoonlief wisselde de kleintjes op een avond stiekem om met deze grote exemplaren bij wijze van verrassing. Harstikke leuk!!

Daags erna gingen we winkelen en bij thuiskomst was de verrassing nog groter. De hondjes hadden waarschijnlijk ontdekt dat dit eetbare beeldjes waren en hadden Piet helemaal uitgepakt en bijna helemaal opgegeten. 50 gram hadden ze voor mij bewaard, nou ja, en 400 gram was verdwenen. Maar wie had het op. Je zag nergens chocolade aan hun bek. Ze lagen met  uitgestreken kopjes in hun mand. Paniek natuurlijk, want chocolade kan dodelijk zijn bij honden. Wat een uitkomst is dan het internet, met snelle informatie.

Puur, bleek het allerergste, en ze hadden melk gekozen. Sint hadden ze gewoon laten staan. Nu bleek het voor de bulldog wat minder erg  gezien haar gewicht, maar de kleintjes zaten op het randje. Zout achter op de tong leggen was een oplossing om ze snel te laten braken. Nou ja zeg, dat is ook niet zo eenvoudig. Maar bij de grootste rakker, die we het meeste verdachten hebben we toch royaal met zout gestrooid en het lukte,vrijwel meteen begon het braken. Ach de arme had s avonds rode oogjes  van het zout en D.H. blauwe nagels van de tandjes.  De dag erna was het nog spannend, maar tot nu toe is alleen een beetje diarree het gevolg geweest. Zoonlief heeft meteen een nieuwe Piet gehaald en nu hebben we toch maar een hoger kastje uitgezocht.

En nu nog een kerstballetje. Dit vind ik een heel bijzondere kerstbal, vooral ook de naam ervan Home is where the heart is. D.H. beloofde het bijpassende hart te knutselen van berketakken. Heel vroeger heeft hij nl. ook bloemschikken gedaan en zelfs mijn bruidsboeket zelf gemaakt. Nu heeft hij nogal wat vrije tijd dus heel misschien, anders maakt mijn dochter het vast wel voor mij, want zij is echt een kei in bloemwerk.

En dan nog tot slot eindelijk weer een AFFO.

Heerlijk Sinterklaasweekend voor de vroege vierders en groetjes van Marianne